Het is nu bijna 4 maanden geleden dat hier het laatste berichtje geplaatst werd. Dat betekend dat er in de tussentijd veel gebeurd is.
Na de geboorte van Thygo is Lenneke in een Post Natale Depressie (ook wel Post Partum Depressie genoemd) beland. Op haar Hyve heeft ze daar 'n uitgebreid bericht over geplaatst. Ook staat er een bericht met dingetjes die haar geholpen hebben. Ik denk dat het goed is dat iedereen die leest voordat je verder leest.
Hier wil ik mijn kant van het verhaal laten horen. Ik begin met te zeggen dat ik ontzettend veel geluk heb met mijn werkgever. Toen de PND geconstateerd werd kreeg ik onmiddelijk 2 weken zorgverlof. Die hebben we goed gebruikt en na 2 weken ging het wel wat beter, maar omdat zoiets (veel) tijd nodig heeft nog lang niet helemaal goed.
Ik ben begonnen halve dagen te werken, en na 'n week hebben we hele dagen geprobeerd. Dat was echter nog teveel van het goede. Mijn werkgever stemde er mee in om halve dagen te blijven werken zolang als nodig was.
Een lange zoektocht stond voor de boeg. Een met diepe dalen en kleine piekjes. Eerst werd de oplossing gezocht in medicijnen, maar door de (af en toe heftige) reacties daarop bleek dat niet de juiste weg te zijn. Op mijn aandringen zijn we naar Barend gegaan. Daar heeft Lenneke altijd veel baat bij gehad. Ook ditmaal lijkt dat de oplossing. We zijn nu een keer of drie geweest en sinds een week of 2 gaat het heel erg goed. Ik ben weer volledig aan het werk en ook thuis loopt het eindelijk weer op rolletjes. Lenneke heeft nog wel 'n paar onzekerheden, maar die komen met de tijd weer wel goed.
Het streven van mijn werkgever om voor de vakantie weer volledig aan de slag te gaan hebben we ook gehaald, maar zonder de medewerking die ik daar heb gehad was het nooit zo snel gegaan. Ik wil dan ook nogmaals de directie en al m'n andere collega's van het Mencia bedanken voor hun begrip en medewerking. Ik kan me geen beter collegialiteit voorstellen.
En nu na lange tijd kunnen we eindelijk gaan genieten van ons gezinnetje.
|